Naar huis

Lieve familie, vrienden, collega's en medelezers.

Heel erg bedankt voor jullie lieve berichtjes. Dit maakte het nog moeilijker om dit berichtje te maken. Ik heb gister de moeilijke beslissing gemaakt om terug naar huis te komen. Ik voel mij al 2 weken niet lekker. Fysiek en mentaal. Ik denk dat heimwee voelt zoals ik mij nu voel. Ik ken dit gevoel niet van eerdere vakanties, dus ik ben er zelf ook een beetje van geschrokken. Ik heb het lang geprobeerd maar gister had ik mijn limiet bereikt. Het idee dat ik nog '6 weken' maakte mij ziek. Mijn beslissing heeft natuurlijk een groot gevolg voor Laura. Gelukkig is Laura wel zo sterk om te blijven. Heel knap en daar heb ik veel respect voor. Ze is nu aan het kijken hoe ze haar reis verder vorm gaat geven, waarschijnlijk reist ze met Rim mee.

Mijn beslissing lucht op, maar tegelijktijd is het heel erg dubbel. Je blijft je afvragen waar je nou goed aan doet. Maar de keus is gemaakt.
Ik wil nog steeds heel erg graag andere culturen, landen, mensen ontmoeten, niet over 10 jaar maar zeker binnekort, alleen dan met een max van 3-4 weken en in een soort van rondreis. Misschien is dat meer iets voor mij.

Het voelt op dit moment een beetje als 'falen' en ben telleurgesteld in mijzelf. Maar, een lesje in 'ken je eigen grenzen'.

Zaterdagmiddag land ik op schiphol.

Veel liefs,

Nien

Buenos Aires en een weekendtrip naar de subtropische watervallen.

Nog steeds zomer in Buenos Aires, al dachten we dat het na-zomer zou zijn. Maar daar merk je niet veel van. We zweten nog steeds pintjes en de pyamabroek is nog niet aangeweest.

Voordat we afgelopen maandag weer met de taallessen begonnen zijn we naar San Telmo geweest. Een artiestenwijk waar zondag een grote antiekmarkt wordt gehouden. Het zag er zwart van de mensen. Strompelend en met de tas op de borst ging we opzoek naar het echte antiek. Deze zou op een pleintje zijn ergens in het midden van de wijk. Gevonden hebben we het, en gevolg me, het was echt antiek (of is 'meuk' een beter woord?). De muzikanten op straat maakte het plaatje compleet. Een kleine tango tijdens het avondeten maakte de dag af.

De week begon met een forse regendag. Het water stroomde over de straten en er was geen taxi te krijgen. Te laat en volledig nat aangekomen in de klas. De rest van de dag versleten in een koffietentje.
De rest van de week was het weer goed weer en konden we na school weer actie ondernemen. Lunchen in Palermo, struinen door Palermo inclusief Jan (een nieuwe Deense man van 55 die in onze klas zit). Een leuke wijk, waar de lucht wat schoner lijkt en ruikt, en waar je even kunt ontsnappen aan de drukke straten. Echt shoppen is er niet bij, daarvoor zijn de meeste winkels te exclusief. Recolleta was donderdag aan de beurt. Ook een mooie, groene wijk die vooral bekend staat om de begraafplaats. Een indrukwekkende plaats met familiegraven waar onder andere Evita Peron begraven ligt. Gelukkig werd de wandeling georganiseerd door de school want de bussysteem is een studie op zich. Woensdagavond was het weer after-office-party time. Dit keer zijn we op aanraden van de leraar bij een andere 'club' gaan kijken. Een groot complex met verschillende zalen aan het water. We hebben ons beperkt tot het terras buiten, waar het aangenaam vertoeven was. Het was de bedoeling om Spaans te praten, maar met veel Engelssprekende mensen en muziek die te hard staan komt daar niet veel van...
Donderdag zijn we nog even gaan fietsen door Palermo. De jongen van de taalschool nam ons mee naar een fietsenverhuur. Met fiesten, gesponsord door de KLM, hebben we de parken verkend. Leuk om eens op een andere manier een stukje van de stad te zien. Buiten de parken kun je ook maar beter niet fietsen. Ze rijden als gekken hier.

Vrijdag de laatste vier uur les van de week gehad, en na wat boodschappen waren we klaar voor onze trip naar de Iguazu watervallen. Dit zijn een serie watervallen op de grens van Brazilië en Argentinië. Een trip van 18-20 uur met de bus. Met 'cama stoelen' goed te doen. Dit zijn stoelen die 160 graden plat kunnen, en je hebt genoeg beenruimte. Het zit en ligt aanzienlijk beter dan vliegtuigstoelen...
Na een nacht aangekomen in het tropische Iguazu. Gelukkig waren alle transfers geregeld, en stond iemand ons en nog drie andere meiden op te wachten. Aangekomen in het prima hostel een duik genomen in het zwembad. Later die middag werden we opgehaald om een excursie te doen naar de Braziliaanse kant van de watervallen. Deze kant is kleiner (je kijkt dan op de Argentijnse watervallen), vandaar de halve dag. Prachtige uitzichten! Je blijft foto's maken en het ene viewpoint is nog mooier dan de andere. Het klimaat is hier subtropisch dus ook hier weer behoorlijk zweten.S´avonds voor 9 euro aangesloten bij een BBQ in het hostel. We weren nog getrakteerd op een of andere salsa dans van een man met twee schaars geklede vrouwen.
De volgende dag vroeg op voor een lange excursie naar de Argentijnse kant. Deze kant is aanzienlijk groter. Verspreid over het park kun je genieten van mooie uitzichten, zoals van bovenaf als van onderaf. De twee hoogtepunten waren toch wel het zien van de grootste waterval, waar het water naar beneden klets met 1500 cube per seconde. Het uitzicht daarbij zorgde voor een ´Indiana Jones in de jungle´ gevoel. Het tweede hoogtepunt was de ´douche´. Met een speedboot voeren we onder twee watervallen door en voeren we 6 kilometer de rivier af. Kletsnat maar voldaan kwamen we aan in het hostel, waar we na een echte douche terug gingen naar het busstation voor de lange rit terug. Een weekend dat zeer de moeite waard was!

Bedankt allemaal voor jullie leuke reacties en interesse!

Liefs Nienke

Zomer, taallessen en uitstapjes

Afgelopen week zijn we natuurlijk doorgegaan met de lessen. Ze gaan erg snel, maar door de twee verschillende leraren heb je wel wat tijd om het te laten bezinken. Leuk om zo met een taal bezig te zijn, al is het soms ook prettig om even te kunnen schakelen naar 'alleen' Engels of Nederlands. We schakelen hier wat af. Ze spreken hier wel Spaans met een accent. De dubbel 'l' wordt hier als een 'cha' uitgesproken en niet als een 'j' zoals in andere Spaanstalige landen. De bedoeling was om alleen de 'j' uitspraak zo veel mogelijk te leren, maar door het gepraat om je heen gebruik je toch snel de 'cha'.

Na de lessen is het tijd om te oefenen en om dingen van Buenos Aires te zien. Woensdag liepen we terug naar onze kamer toen we midden in een demonstratie kwamen. Iets heel normaals in Buenos Aires. Demonstreren is je stem laten horen, en dat zullen ze hier doen. Ze verzamelen niet in een park of op een pleintje, nee ze zetten 4 grote straten af en lopen er als een optocht doorheen. Met een verkeersinfarct als gevolg. Na wat Spaans te hebben geoefend zijn we avonds naar een after office feestje gegaan. Een medewerker van de taalschool had kaartjes voor ons. Zonder kaartje kwam je of niet naar binnen, of je moest een som geld betalen. We zouden gratis cocktails krijgen tussen 8-9, dus natuurlijk zijn we even gaan kijken. Jammer genoeg was ons Spaans nog niet zo goed dat we wijs konden worden uit 'het systeem' die ze hanteerde in de bar. We dachten dat we gratis cocktails zouden krijgen, we kregen gratis hapjes en betaalde voor 2 cocktails. Ergens ging er iets mis. Om half 10 veranderde de hele lounge bar in een feestzaaltje, en hebben we onze voeten nog even van de vloer gedaan.

Via de taalschool konden we een uurtje of twee gaan fietsen in de rijke wijk (Puerto Madera) van Buenos Aires. Hier staan de grote gebouwen, de banken, en hebben de rijke mensen een appartement. Het ligt aan een brede rivier die ergens eindigt in de zee. De jongen die ons mee nam had geen idee dat hij fietsen van te voren moest reserveren, dus we moesten eerst maar een rondje gaan lopen voordat we een uurtje later op de fiets konden stappen. Zoals het hier gaat waren er ook een uur later geen fietsen. Met z'n alle met de bus maar weer richting 'huis' gegaan. Het niet op orde hebben van dingen, en het 'maar afwachten' zit er toch niet zo in bij mij (en bij de meeste van ons)...

Vrijdag namen we afscheid van twee jongens uit onze klas. Na een weekje Spaans houden ze het voor gezien. Jammer!
Na twee croissantjes (medialunas) hebben we een bezoek gebracht aan Plaza de Mayo. Een van de bekendste pleinen. Een plein die ik al verschillende keren in boekjes voorbij heb zien komen. Donderdagmiddag gaan we terug om de dwazen moeders te zien demonstreren.

Het is weekend in Buenos Aires. Net zoals veel mensen van hier zijn we gister naar Tigre gegaan. Een plaatsje zo'n 30 kilometer verderop. Een uurtje met de stoptrein voor 40 cent. De kinderen en volwassenen die bedelen in de trein (en ook op straat/ in restaurants) wennen maar niet. Soms is het misschien maar goed dat we ze niet altijd goed kunnen verstaan..
Tigre doet een beetje subtropisch aan, en ik kreeg een flashback naar de rivieren in Sri Lanka en Thailand. Lekker om een uurtje op een rondvaartboot te zitten en rond te kijken. Het is een soort vakantieparadijsje met vakantiehuisjes voor de mensen uit de stad.

Vandaag eens kijken hoe de antiekmarkt in San Telmo eruit ziet!

Hasta Pronto!

De eerste paar dagen in Buenos Aires

Zaterdagochtend, na een nogal slapeloze nacht, werd ik door het uitzwaaicomite naar schiphol gebracht. Spannend, terug kon niet meer...
Na een goede vlucht, waar we kennis maakte met het eerste spaans en onze nekken verdraaide door te moeten kijken of gezamelijke televisieschermen, stond Luis ons voor een transfer op te wachten. Gelukkig maar, want vermoeidheid en hitte is niet zo'n goede combinatie. Al helemaal niet als de straten rondom je accomodatie afgezet is (in verband met een feestje), er veel herrie is en je totaal niet kunt orienteren. Nog blijer met Luis waren we toen hij zorgde dat de directrice van de taalschool onze accomodatie belde, aangezien er niemand open deed.

In het donker liet Juan ons snel het huis zien en deelde mee dat er de eerste nacht iemand in een aparte kamer moest slapen. Geloof me, je wilt niet op dat kamertje slapen. Uiteindelijk een matras op de 'gewone' kamer gelegd, na Rim (een Nederlanders meisje wat een dag eerder was aangekomen) te hebben gestoord in haar diepe slaap. Het geheel viel wat tegen, leek vies, maar we zouden morgen wel zien. Eerst tandenpoetsen en slapen!

De volgende dag voelde iets beter aan, hoewel dat voornamelijk te maken had met de zon en de blauwe lucht die ons tegemoet kwam bij het openen van de slaapkamer deur. Vies was het nog steeds, en het leek nog steeds niet helemaal op de accomodatie zoals we geboekt hadden. Na een oppeppende douche (lettelijk, aangezien we geen idee hadden hoe we het warme water aan moesten krijgen), op het dakterras neergeploft en alles even laten bezinken. Later die dag zouden we Juan's boer Gonzalo en zus Florentia nog ontmoeten, boodschappen doen en een hapje eten verderop in de straat.

Er zit trouwens ook nog een Nederlandse jongen in het 'huis'. David is zijn naam. Kennis gemaakt terwijl hij het terras opstoormde met de mededeling dat hij zich heel brak voelde en zijn Iphone had afgegeven aan een taxichauffer (en niet had teruggevraagd). Vragen over die avond konden we maar beter niet stellen...

Maandag de eerste echte start gemaakt met het spaans. Samen met een Zwitserse, Duitse en Norweegse jongen begonnen om iets van de taal onder de knie te krijgen. Pablo ging rap van start en binnen no time wisten we hoe we ons konden voorstellen in het spaans. Na 4 uur, met een vol hoofd, naar buiten gelopen. S'middags zijn we met een groep vanuit de taalschool naar La Boca gegaan. Een touristisch maar vervallen gedeelte van Buenos Aires. Hoewel we niet veel gezien hebben van dit vervallen gedeelte. We zijn veilig in de bekende, gekleurde straten gebleven. En hoezo zomer en mooi weer? Genietend van een drankje liepen de straten vol met water.

Vandaag dag twee van de taallessen. Zelfde groepje, zelfde tijd, zelfde Pablo en Menita (andere lerares). Het gaat snel. Hopelijk valt het nog allemaal een keer op zijn plek. Omdat 'herhalen, herhalen' het antwoord is op onze nogal vertrokken gezichten, zijn Laura en ik in de Starbucks gaan zitten voor een koffie. Haast 3 uur blijven plakken terwijl we onze aantekeningen ordenden. Voor de lunch terug in de tijd gegaan. Croissantjes op in de meest oude koffie/eet tent van het Land. Cafe Tortoni. Nu kunnen we onze naam zetten naast alle bekende schrijvers, kunstenaars en politici die daar eens op de stoelen hebben gezeten.

Hasta Luego!

Welkom op mijn reisblog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Nienke